20 Temmuz 2016’da çıkarılan OHAL kararnameleriyle, Eğitim Sen üyesi yaklaşık 1600 kişi ihraç edildi. Amaç açıktı: Darbe ile ilişkilendirilerek kapatılamayan Eğitim Sen’i, aktif üyelerini ihraç ederek etkisiz ve güçsüz hale getirmek. Bu operasyon kısmen başarılı oldu; binlerce üye istifa etti, birçok insan emeklilik düşünmemesine rağmen ihraç olmamak için emeklilik dilekçesi verdi.
Bunun üzerine sendika üyeleri hızla seferber oldu. İhraç edilen üyelerle dayanışmak için ülkenin dört bir yanında eylemler düzenlendi. Bununla da yetinilmedi; dayanışma kartları dağıtıldı, konserler ve çeşitli etkinlikler organize edildi. Bu etkinliklerden elde edilen gelirler ihraç edilen üyelere aktarıldı.
İhraç sürecinin uzun süreceğini öngören sendika, olağanüstü kurultay düzenleyerek aidat oranını binde 5’ten binde 8’e çıkardı. Bu artıştan doğan binde 3’lük fark, dayanışma desteği olarak ihraç edilen üyelere verildi. Aradan 10 yıl geçmesine rağmen bu uygulamanın sürdürülmesi ve üyelerin buna itiraz etmemesi, dayanışmanın gücünü gösterdi.
Öte yandan, tüzükte yer alan “yargı süreci sonuçlanana kadar üyelik haklarının devam etmesi” hükmü doğrultusunda, ihraç edilen üyeler sendika yönetim kademelerinde görev aldı.
Dünya sendikal mücadelesi açısından örnek sayılabilecek bu dayanışma süreci yaşanırken, sendika içinde bazı sendikal gruplar üyelerin gerisinde kaldı. KHK’lıların işyeri bağının kalmadığını öne sürerek yönetim organlarında yer almamaları gerektiğini savunanlar oldu. Emekli olup dava kazanarak göreve dönebilecek üyeler için devlet bir sakınca görülmezken, bu kişilerin sendika içinde seçme ve seçilme haklarının olmaması gerektiğini ileri sürenler de çıktı.
Bununla da kalmayıp, 10 yıldır süren bu dayanışmanın “fazla uzun” olduğunu, en fazla 2 yıl ile sınırlı tutulması gerektiğini savunanlar dahi ortaya çıktı. Oysa Eğitim Sen’in ilkesel duruşu, üye kazanma ya da kaybetme hesabına indirgenemez. Buna rağmen, aidat oranının binde 8’e çıkarılmasının sendikanın büyümesini engellediği iddiası da dile getirildi.
Dünya sendikal hareketine örnek olabilecek bu dayanışma pratiğine karşı geliştirilen bu tutumlar da tarihe not düşülmeyi hak ediyor.
Bugün hâlâ yaklaşık 800 Eğitim Sen üyesi ihraç kamu emekçisi, bu tartışmaları hayretle izlemeye devam ediyor.
Biz yine de sözümüzü şu şekilde bitirelim:
Dayanışma yaşatır.