Şişli’de bir müşavirlik bürosunun taşınması, cuma öğleden sonra “kolileri yükleyelim” diye başlamıyor. Başlıyor, çünkü pazartesi sabah 09.00’da bir mükellef arayacak ve telefona kimse çıkmazsa o günün cirosu nakliye faturasından büyük olacak. Kozcuoğlu Nakliyat A.Ş. ekibi bu işe üç gün önce, boş bir toplantı masasında giriyor. Masada kat planı, personel listesi ve tek bir yasak var: kişisel evrak cuma akşamı çekmecede kalmayacak.

Büronun eski adresi, yan sokakları dar bir iş hanı. Yük asansörü yok. Yönetim, 19.00’dan sonra merdiven kullanımını ancak yazılı izinle açıyor. İzin, çarşamba günü alınıyor. Alınmasaydı kamyonet kapıda bekler, mükellef dosyaları hanın girişinde sabahlardı. Kozcuoğlu Nakliyat, bu izni keşif tutanağının arkasına işlemiş. Tutanağın ön yüzünde ise başka bir cümle duruyor: hangi masa hangi odaya gidecek.

Eski han, yeni plaza

Büronun yeni adresi Levent’te, güvenlikli bir plaza. Resepsiyon, plakasız aracı içeri almıyor. Yük asansörü 22.00 ile 01.00 arasında rezerve edilmiş. Rezervasyon evrakı arasında ekip listesi ve sigorta yazısı da var. Eksik bir isim, asansörü değil geceyi iptal eder.

Levent Ofis Taşıma planı bu yüzden gündüz konuşulup gece uygulanıyor. Kozcuoğlu Nakliyat şefi, plaza görevlisine tur sayısını önceden veriyor. Tur sayısı “birkaç koli” değil. Altı personel masası, iki arşiv dolabı, bir sunucu kabini, bir fotokopi ve mutfaktaki buzdolabı ayrı ayrı yazılmış. Buzdolabı bir gece önce boşaltılmış. Sunucu ise en son sökülüyor, en önce yerine konuyor. Çünkü pazartesi ilk açılacak şey dosya değil, program.

Şişli’de merdiven disiplini

Eski hanın merdiveni dardır. İki kişi yan yana inemez. Dosya kolileri bu yüzden numaralı ve hafif tutulmuş. Ağır olan yalnızca kasadır. Kasa boşaltılmıyor. Kasa, kasa olarak iniyor. İçini merdivende açmak hem güvenliği hem beyanı bozar.

Şişli Ofis Taşıma gününde Kozcuoğlu Nakliyat, inişi üçe bölüyor. Önce arşiv, sonra masalar, en son elektronik. Elektronik yağmura bırakılmıyor. Kapıda branda var. Branda, gösteriş için değil. Hanın saçağı kısa, cuma akşamı yağmur ihtimali sevk notuna yazılmış. Notu okumayan şoför, koliyi kaldırıma indirir. Okuyan şoför, brandayı kamyonetin ağzına gerer.

Gece yarısı yeni katta ışık

Saat 23.10. Plaza yük asansörü açılıyor. Zemin ıslak değil, temizlik bitmiş. Islak zemine sunucu inmez. Bu karar geceyi yarım saat uzatıyor ve pazartesi arızasını kesiyor. Masalar, eski plandaki renkle aynı duvara konuyor. Mavi bant muhasebe, sarı bant sekreterya, kırmızı bant arşiv. Renk cuma gecesi icat edilmiyor. Perşembe toplantısında çizilmiş.

Kablolar poşette ve poşet masanın numarasını taşıyor. Fotokopi, prizi yeten duvarın önüne bırakılıyor. Mutfak ayrı kolide. Pazartesi kahve makinesi eksik kalabilir, vergi klasörü kalamaz. Kozcuoğlu Nakliyat, klasör sırasını raftan rafa bozmadan aktardığını belirtiyor. Sıra bozulursa pazartesi sabahı bir saat “şu dosya neredeydi” diye geçer. O saat, taşınmanın görünmeyen maliyetidir.

İki kavram, iki iş

Bu büroda herkes “taşıdık” diyor. Oysa yapılan iş iki katmanlı. Biri, masanın bir adresten diğerine geçmesi. Diğeri, işin kesilmemesi. Birincisi kolidir. İkincisi sıradır.

Ofis Taşıma başlığı, bu büroda masa ve arşivin fiziksel geçişini anlatıyor. Kozcuoğlu Nakliyat teklifinde bu geçiş satır satır açılmış: söküm, ambalaj, yük asansörü, kurulum. Kurulum, mobilya üretmek değil. Ayağı takmak, ekran kolunu vidalamak, çekmeceyi doğru masaya bırakmak.

Ofis Taşımacılığı ise aynı geceyi daha geniş tutuyor. Sunucunun sırası, sigorta beyanı, plaza evrakı ve pazartesi açılış saati bu genişliğin içinde. Kozcuoğlu Nakliyat, iki kalemi tek rakamda eritmiyor. Büro sahibi, kurulumun fiyata dahil olup olmadığını gece yarısı değil, perşembe günü görüyor. Görmek, itirazı bağırarak değil imzayla yapmayı sağlıyor.

Personelden istenenler

Nakliye yalnızca müdürün işi değil. Cuma 16.00’da herkes masasını boşaltıyor. Kişisel kupa, ilaç ve şifre kâğıdı evrak kolisine girmiyor. Kulaklık çekmeceye konuyor, çekmece kilitleniyor. Şifreler yapışkanlı kâğıtta kalmıyor. Bu maddeler bir duyuruyla halloluyor. Duyuru yoksa gece ekibi kişisel kupayı şirket arşivi sanıyor.

Kozcuoğlu Nakliyat, duyuru metnini ekspertizde hatırlattığını söylüyor. Hatırlatmak nazik bir ayrıntı değil. Yanlış koliyi baştan kesiyor. 14 kişi yerine 6 kişi olan bu büroda bile aynı kural geçerli. Az kişi, az hata demek değil. Az kişide bir hata, bütün sabahı durdurur.

Sigorta neyi konuşur?

Dosya kapağı ile sunucu aynı cümle değildir. Elektronik için ayrı beyan, arşiv için ayrı sorumluluk vardır. Gece fark edilen bir çizik, tutanağa gece yazılır. Pazartesi “sonra bakarız”a bırakılmaz. Kozcuoğlu Nakliyat, kat kapanmadan tutanak imzalattığını belirtiyor. İmza yoksa ertesi günkü iddia zayıflar. Bu büroda tutanak bir buçuk sayfa sürüyor. Bir buçuk sayfa, bir iş gününü koruyor.

Cumartesi kısa dönüş

Öğleden sonra iki kişi, unutulan bir çekmece için eski hana uğruyor. Güvenlik çekmeceyi ayırmış. Uğrak önceden konuşulduğu için ikinci bir tam gün ücreti çıkmıyor. Kozcuoğlu Nakliyat, unutulan şirket malını aynı işin kapanışı sayıyor. Yeni alınan bir dolap ise ayrı iş olur. Sınır perşembe günü yazılmış. Yazılmasaydı cumartesi tartışması çıkardı.

Pazartesi 08.40

Sekreter kendi sarı bandını buluyor. Program açılıyor. Mükellef 09.05’te arıyor, hat açık. Kimse “taşınıyoruz, salı bakın” demiyor. Müdür bunu başarı sayıyor. Kırılan bir klasör kapağı tutanakta. Büyük kriz yok. Küçük hasar kayıtlı.

Bu sahne neden her büroda olmaz?

Çünkü birçok adreste cuma akşamı hâlâ kutu boş, renk yok, güvenlik habersiz, internet randevusu pazartesi sabahına sıkışmış. Ekip gelince herkes birden karar veriyor. Karar gece yarısı pahalıdır. Kozcuoğlu Nakliyat’ın ekspertizi ücretsiz tutmasının gerekçesi bu: geceyi ucuzlatmak için gündüzü konuşmak. Kat planı, hassas cihaz, mesai kesiti ve bina izni keşifte bitmeli.

Han ile plaza aynı geceyi yaşamaz

Şişli’deki han gece 23.00’ten sonra inişi istemeyebilir. Levent’teki plaza ise gündüz yük asansörünü kiracıya vermez. İki bina, iki saat. Aynı ekip ikisine de “biz gece çalışırız” diye girerse biri reddeder. Kozcuoğlu Nakliyat, han için cuma 19.00–22.30, plaza için 22.00–01.00 diye iki pencere yazmış. Aradaki yol payı da notta. Pay yoksa ikinci kapıda rezervasyon kaçıyor.

Yağmur, köprü ve bekleme

Cuma akşamı trafik, pazartesi sabahı kadar şişkin olmayabilir. Yine de yağmur ve etkinlik saati şaşırtır. Sevk notunda bir yedek yarım saat vardır. Yarım saat, plaza rezervasyonunu yutmasın diye çıkış öne çekilmiştir. Kapıda karşılayıcı da şart. Anahtar onda, resepsiyon bilgisi onda. Karşılayıcı yoksa ekip koliyi hole bırakamaz. Bırakırsa hem güvenlik hem sorumluluk sorunu doğar.

Teklifte görünmesi gerekenler

Eski adres, yeni adres, mesai dışı saat, masa sayısı, cihaz sayısı, arşiv metresi, yük asansörü var mı, gece izni var mı, sigorta limiti, kurulum dahil mi, unutulan parça için ikinci uğrak var mı. Kozcuoğlu Nakliyat bu listeyi tek rakamın arkasına saklamıyor. Tek rakam, pazartesi “kurulum hariçmiş” cümlesine dönüşebiliyor. O cümle bir iş günü yer.

Kapanış

İyi biten bir büro nakliyesi, çalışanların fark etmediği nakliyedir. Pazartesi herkes oturur, telefon açılır, klasör yerindedir. Bunun bedeli gece mesaisi, önceden bildirilmiş plaka, renkli etiket ve yazılı kapsamdır. Kozcuoğlu Nakliyat A.Ş., 2004’ten beri İstanbul’da bu bedeli baştan gösterdiğini belirtiyor. Mükellef salı arasın demeyin. Hat, pazartesi açık kalsın.