Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan, Sinan Cemgil ve Cihan Alptekin’in mücadele arkadaşı, Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu (THKO) ve Türkiye Devrimci Komünist Partisi’nin (TDKP) kurucularından Yavuz Yıldırımtürk, 84 yaşında yaşamını yitirdi. Almanya’nın Köln kentinde düzenlenen ve yaklaşık 400 kişinin katıldığı anma töreninin ardından Ankara’ya getirilen Yıldırımtürk, 21 Kasım’da Karşıyaka Mezarlığı’nda toprağa verildi. Emek Partisi Genel Başkanı Seyit Aslan, Yıldırımtürk’ün yaşamını bağımsızlık, demokrasi ve sosyalizm mücadelesine adadığını belirterek, “Sınıfsız, sömürüsüz bir dünyayı, ülkeyi kurana kadar asla geri adım atmayacağız” dedi.
15 Kasım 2026 tarihinde Almanya’nın Köln kentinde yaşamını yitiren 1968 kuşağının devrimci isimlerinden Yavuz Yıldırımtürk, 45 yıllık Almanya yaşamının ardından Türkiye’ye getirildi.
19 Kasım’da Köln Alevi Kültür Merkezi’nde düzenlenen anma töreninde ailesi ve mücadele arkadaşları tarafından uğurlanan Yıldırımtürk, 21 Kasım Cumartesi günü Ankara Karşıyaka Mezarlığı’nda düzenlenen cenaze töreniyle toprağa verildi.
Yıldırımtürk’ün son yolculuğu, Türkiye’nin 1968 gençlik hareketinden THKO’ya, 12 Mart döneminin cezaevlerinden TDKP’nin kuruluşuna, 12 Eylül askeri darbesinden Almanya’daki göçmen işçi örgütlenmelerine uzanan siyasi yaşamının da yeniden anlatıldığı iki ayrı buluşmaya dönüştü.
Siyasi çevresinde “Teori” ve “İhtiyar” olarak anılan Yıldırımtürk, teorik çalışmalara verdiği önem, örgütlü mücadele anlayışı ve farklı kuşaklarla kurduğu ilişkilerle anıldı.
Köln’de 400 kişinin katıldığı tören
Yavuz Yıldırımtürk için 19 Kasım Perşembe günü Köln Alevi Kültür Merkezi’nde düzenlenen törene yaklaşık 400 kişi katıldı.
Törende eşi Zeynep Ekşi, kardeşi Mustafa Yıldırımtürk, THKO kurucularından Mustafa Yalçıner, Emek Partisi adına Çetin Karahan ve Demokratik İşçi Dernekleri Federasyonu (DİDF) Yönetim Kurulu Üyesi Yücel Özdemir konuştu.
Yıldırımtürk’ün yaşamından kesitlerin yer aldığı fotoğraf gösterimi gerçekleştirildi. Çocuklarının babalarına yazdığı mektup da katılımcılarla paylaşıldı.
Konuşmalarda Yıldırımtürk’ün sosyalizme ve Marksizm-Leninizme bağlılığı, işçi sınıfının örgütlenmesine verdiği önem, teorik çalışmaları ve kişisel yaşamında savunduğu değerlerle kurduğu ilişki öne çıktı.
Törene THKO kurucularından Atilla Keskin, yazar ve şair Molla Demirel, DİDF eski başkanlarından Cafer Cebe, yazarlar Ziya Ulusoy ve Ali Rıza Orman, emekli sendikacı Ali Çiçek, yönetmen Gülsen Özkan ve çeşitli kurumların temsilcileri de katıldı.
Mustafa Yıldırımtürk: Üç kardeş büyük bedeller ödedik
Köln’deki törende konuşan Mustafa Yıldırımtürk, ailesinin geçmişini ve üç kardeşin sosyalist mücadeleye katılma sürecini anlattı.
Babalarının sosyalist rejimden kaçarak Kars’a geldiğini belirten Mustafa Yıldırımtürk, önce ağabeyi Yavuz’un, ardından kendisinin ve kardeşi Metin’in sosyalist hareket içerisinde yer aldığını söyledi.
Mustafa Yıldırımtürk, üç kardeşin bu mücadele nedeniyle ağır bedeller ödediğini, ancak sosyalist hareketin parçası olmaktan her zaman gurur duyduklarını ifade etti.
Ağabeyinin yaşamının sonuna kadar sosyalizme ve örgütlü mücadeleye bağlı kaldığını belirten Mustafa Yıldırımtürk, onun kararlılığının ve siyasi bilincinin mücadele arkadaşları arasında yaşamaya devam edeceğini söyledi.
Mustafa Yalçıner: Tartışırken bir arada kalmayı başaranlardandı
THKO ve TDKP’nin kuruluş süreçlerinde Yıldırımtürk ile birlikte yer alan, Niğde Cezaevi yıllarını da paylaşan Mustafa Yalçıner, eski mücadele arkadaşının araştırmacı ve sorgulayıcı kişiliğini anlattı.
Yalçıner, Yıldırımtürk’ün karşılaştığı her meseleyi merak ettiğini, araştırdığını ve düşüncelerini savunurken tartışmaktan çekinmediğini belirtti.
Bu tartışmaların kişisel çıkar veya üstünlük sağlama amacı taşımadığını, ortak mücadelede doğru yolu bulmaya yönelik olduğunu ifade eden Yalçıner, Yıldırımtürk’ün özel mülkiyeti yaşamının merkezine koymadığını söyledi.
Yalçıner’in konuşmasında, Yıldırımtürk’ün düşünceleriyle yaşamı arasında tutarlılık kurmaya çalışması ve görüş ayrılıklarına rağmen birlikte mücadele etme anlayışı öne çıktı.
Emek Partisi: Örgütlü mücadeleden kopmadı
Köln’de Emek Partisi adına konuşan Çetin Karahan, Yıldırımtürk’ün yaşamının sonuna kadar parti çalışmalarına bağlı kaldığını belirtti.
Karahan, Yıldırımtürk’ün işçi sınıfının kurtuluşunun ve sosyalizmin ancak örgütlü bir güçle mümkün olabileceği düşüncesini savunduğunu ifade etti.
Siyasi koşulların ağırlaştığı dönemlerde dahi örgütlü yaşamdan uzaklaşmadığını belirten Karahan, Yıldırımtürk’ün bıraktığı mücadele birikiminin sonraki kuşaklara aktarılacağını söyledi.
Yücel Özdemir: Almanya’da işçi sınıfının sorunlarıyla yakından ilgilendi
DİDF Yönetim Kurulu Üyesi Yücel Özdemir, Yıldırımtürk’ün 84 yıllık yaşamının yaklaşık 45 yılını Almanya’da geçirdiğini hatırlattı.
Özdemir, Yıldırımtürk’ün Almanya’daki yaşamında işçi sınıfının sorunları, göçmenlerin eşit haklar mücadelesi, ırkçılık ve yabancı düşmanlığına karşı çalışmalar içerisinde bulunduğunu belirtti.
Köln’de DİDF bünyesindeki derneğin üyesi olan Yıldırımtürk’ün Türkiye’de başlayan siyasi mücadelesini Almanya’da da sürdürdüğünü anlattı.
Çocuklarından babalarına: Bir ömre üç ömür sığdırdı
Köln’deki törende Yıldırımtürk’ün çocuklarının hazırladığı mektup da okundu.
Mektupta babalarının yaşamına sığdırdığı mücadele, sevinç, hüzün, kayıplar ve hayal kırıklıkları anlatıldı.
Çocukları, Yıldırımtürk’ün siyasi yaşamındaki kararlılığının yanında ailesine karşı sevgi ve şefkat dolu bir baba olduğunu vurguladı.
Babasının yaşamının farklı dönemlerinde ağır koşullarla karşılaşmasına rağmen mücadele iradesini koruduğunu anlatan çocukları, onun aile yaşamındaki kişiliğine de dikkat çekti.
Ankara’da 45 yıl sonra son veda
Köln’deki törenin ardından Türkiye’ye getirilen Yavuz Yıldırımtürk, 21 Kasım Cumartesi günü saat 12.30’da Ankara Karşıyaka Mezarlığı’nda toprağa verildi.
Emek Partisi tarafından düzenlenen törene EMEP Genel Başkanı Seyit Aslan, EMEP Genel Başkan Yardımcıları ve milletvekilleri Sevda Karaca ile İskender Bayhan, Yeni Parti Milletvekili Okan Konuralp, KESK Genel Sekreteri Sevgi Yılmaz, 68’liler Derneği Başkanı Ruhi Koç, Ankara Dayanışma Derneği Başkanı Yusuf Şahin, Devrimci 78’liler Federasyonu Başkanı Hüseyin Esentürk ve 78’liler Federasyonu Dernek Başkanı Emel Sungur katıldı.
Yıldırımtürk’ün ailesi, eski mücadele arkadaşları ve farklı kuşaklardan sosyalistlerin bir araya geldiği törende, onun Türkiye devrimci hareketinin farklı dönemlerindeki çalışmaları anlatıldı.
Yıldırımtürk, Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan ve kardeşi Metin Yıldırımtürk’ün mezarlarının bulunduğu Karşıyaka Mezarlığı’nda son yolculuğuna uğurlandı.
Emek Partisi - Basın Bülteni - 21 Kasım 2026.docx
Seyit Aslan: Yavuz yoldaş hiçbir görevi küçümsemedi
Törende ilk konuşmayı Emek Partisi Genel Başkanı Seyit Aslan yaptı.
Aslan, Yıldırımtürk’ün yaşamını bağımsızlık, demokrasi ve özgürlük mücadelesine adadığını belirterek 1971 ve 1980 askeri müdahaleleri dönemlerinde sınıf mücadelesinin ön saflarında yer aldığını söyledi.
THKO’dan TDKP’ye ve Emek Partisi’ne uzanan siyasi yaşamında Yıldırımtürk’ün hiçbir görevi küçümsemediğini ve örgütlü mücadeleden kopmadığını vurguladı.
Aslan, Yıldırımtürk ve kuşağının cezaevleri, işkence, ölüm tehdidi ve ağır baskı koşullarında mücadele ettiğini hatırlattı.
Kaybettikleri mücadele arkadaşlarının bıraktığı siyasi mirası sürdüreceklerini belirten Aslan, bu mirasın yalnızca geçmişi anmakla sınırlı olmadığını, günümüzün toplumsal ve siyasi sorunlarına karşı örgütlenme sorumluluğu taşıdığını ifade etti.
Aslan’dan basın özgürlüğü, demokrasi ve işçi hakları vurgusu
Seyit Aslan, konuşmasının önemli bir bölümünü Türkiye’deki güncel siyasi ve ekonomik gelişmelere ayırdı.
Basın özgürlüğüne yönelik müdahaleleri, belediyelere kayyum atanmasını, televizyon kanalları ve gazetelere yönelik işlemleri, internet siteleri ile sosyal medya hesaplarına getirilen kısıtlamaları eleştirdi.
İktidarın uygulamalarını otoriterleşme çerçevesinde değerlendiren Aslan, demokratik hakların korunması ve genişletilmesi için mücadele çağrısı yaptı.
Ekonomik sorunlara da değinen Aslan, milyonlarca asgari ücretlinin geçim sıkıntısı yaşadığını, işçilerin insanca yaşayabilecekleri ücretlere kavuşmasının ve iş cinayetlerinin önlenmesinin öncelikli mücadele başlıkları olduğunu söyledi.
İşçilerin, emekçilerin, yoksulların, köylülerin, gençlerin ve kadınların mücadelelerinin birleştirilmesi gerektiğini vurgulayan Aslan, fabrikalarda örgütlenmenin güçlendirilmesini ve üniversitelerin bilimsel, demokratik, özerk bir yapıya kavuşturulmasını savundu.
“Sınıfsız, sömürüsüz bir dünyayı kurana kadar geri adım atmayacağız”
Aslan, Yıldırımtürk’ün Türkiye işçi sınıfının ve partisinin mücadeleyi kazanacağına ilişkin inancını hatırlattı.
Yıldırımtürk’ün bıraktığı mirası geleceğe taşıma sözü veren Aslan, işsizliğin, açlığın ve sömürünün bulunmadığı bir dünya için mücadelelerini sürdüreceklerini ifade etti.
Konuşmasını, sınıfsız ve sömürüsüz bir dünya hedefinden geri adım atmayacaklarını vurgulayarak tamamladı.
Mustafa Yıldırımtürk: Kars’ta gazete çıkararak başlayan mücadele
Ankara’daki törende konuşan Mustafa Yıldırımtürk, ağabeyinin 45 yıl sonra Türkiye’ye döndüğünü belirterek onun siyasi yaşamının ilk dönemlerini anlattı.
Yavuz Yıldırımtürk’ün Kars’ta arkadaşlarıyla birlikte gazete çıkararak siyasi faaliyetlere başladığını söyleyen Mustafa Yıldırımtürk, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesine girdikten sonra Türkiye İşçi Partisi ve Dev-Genç içerisindeki çalışmalara katıldığını belirtti.
Yıldırımtürk’ün Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan, Sinan Cemgil ve Cihan Alptekin ile birlikte THKO mücadelesinde yer aldığını anlattı.
12 Mart 1971 askeri müdahalesinin ardından THKO’nun önde gelen kadrolarının yaşamını yitirmesi ve Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ile Hüseyin İnan’ın idam edilmesiyle hareketin ağır kayıplar verdiğini hatırlattı.
Bu süreçte tutuklanan kadroların Mamak, Kartal ve Selimiye gibi cezaevlerinden Niğde Cezaevi’ne götürüldüğünü belirten Mustafa Yıldırımtürk, burada yürütülen siyasi ve teorik çalışmaların sonraki örgütlenme sürecinde önemli rol oynadığını söyledi.
Ağabeyinin düşüncelerinden taviz vermediğini belirten Mustafa Yıldırımtürk, THKO’dan TDKP’ye ve Emek Partisi’ne uzanan siyasi çizgide sürekliliğin korunmasına önem verdiğini vurguladı.
İrem Taçyıldız: Yıldırımtürk’ün mücadelesi bugünün gençliğine yol gösteriyor
Emek Gençliği Merkez Yürütme Kurulu Üyesi İrem Taçyıldız, törende yaptığı konuşmada 1968 kuşağının emperyalizme ve sömürüye karşı yürüttüğü mücadelenin askeri darbeler ve idamlarla sona ermediğini söyledi.
Yıldırımtürk’ün 12 Eylül askeri darbesinin ardından hem Türkiye’de hem de Almanya’da siyasi faaliyetlerini sürdürdüğünü belirten Taçyıldız, onun yaşamını farklı kuşakların ortak mücadele tarihinin bir parçası olarak değerlendirdi.
Günümüz gençliğinin yoksulluk, geleceksizlik, güvencesizlik ve eğitimin piyasalaşması gibi sorunlarla karşı karşıya olduğunu ifade eden Taçyıldız, bu sorunlara karşı örgütlü mücadele çağrısında bulundu.
Yıldırımtürk’ün mücadele arkadaşları tarafından “Teori” olarak anılmasına da değinen Taçyıldız, teorik birikim ile örgütlü mücadelenin birlikte ele alınması gerektiğini savundu.
Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının idam edilmesinden sonra geride kalanların yalnızca geçmişin anısını yaşatmakla yetinmediğini, yaşanan yenilginin nedenlerini tartışarak yeniden örgütlenme sorumluluğu üstlendiğini belirtti.
Yıldırımtürk’ün de bu sorumluluğu üstlenen kadrolar arasında yer aldığını söyledi.
Taçyıldız, Yıldırımtürk’ün yaşamının yalnızca toplumsal hareketlerin yükseldiği dönemlerde değil, gerilediği ve yeniden toparlanmanın gerektiği koşullarda da mücadelenin sürdürülebileceğini gösterdiğini ifade etti.
Cihan Metin Yıldırımtürk: Babamızın geçmişini ancak son yıllarda kavrayabildik
Ankara’daki törende Yavuz Yıldırımtürk’ün oğlu Cihan Metin Yıldırımtürk, kardeşiyle birlikte hazırladıkları mektubu okudu.
Mektupta babalarının 40 yılı aşkın siyasi geçmişinin kendileri için uzun süre tam olarak bilinmeyen bir tarih olduğu anlatıldı.
Yıldırımtürk’ün yaşadığı ağır kayıpları, acıları ve mücadele yıllarının zorluklarını çocuklarını korumak amacıyla onlarla paylaşmadığı belirtildi.
Cihan Metin Yıldırımtürk, babasının aile içerisinde mütevazı kişiliğiyle tanındığını, kendisini hiçbir zaman diğer insanlardan üstün görmediğini anlattı.
Babasının insanın kendisini daha büyük bir bütünün parçası olarak değerlendirmesi gerektiğini savunduğunu ifade etti.
Siyasi çevresinde “İhtiyar” ve “Teori” lakaplarıyla tanınan Yıldırımtürk’ün olayları değerlendirme ve çözümleme yeteneğinin aile içerisinde de önemli bir yeri olduğunu belirtti.
Kendisinin ve kardeşinin güncel gelişmeler karşısında sık sık babalarının görüşlerine başvurduklarını anlatan Cihan Metin Yıldırımtürk, onun yaşamının son döneminde yaşadığı yorgunluğa rağmen düşünme ve olayları çözümleme isteğini koruduğunu söyledi.
Zeynep Ekşi: İşçi sınıfının örgütlenmesini son anına kadar savundu
Ankara Karşıyaka Mezarlığı’nda mezar başında konuşan Yıldırımtürk’ün eşi Zeynep Ekşi, eşinin hastalığına ve yaşamının son döneminde karşılaştığı güçlüklere rağmen siyasi düşüncelerine bağlılığını sürdürdüğünü anlattı.
Ekşi, Yıldırımtürk’ün işçi sınıfının örgütlenmesini ve sosyalist mücadeleyi yaşamının son anlarına kadar önemsemeye devam ettiğini belirtti.
Dünyanın herhangi bir yerinde ortaya çıkan küçük bir toplumsal hareketin bile Yıldırımtürk’ü heyecanlandırdığını söyleyen Ekşi, onun bu gelişmeleri büyük bir umutla karşıladığını ifade etti.
Eşinin işçi sınıfının örgütlenmesiyle toplumsal dönüşümün mümkün olacağına inandığını belirten Ekşi, bu düşüncesini hastalığı sırasında da dile getirdiğini anlattı.
Konuşmasını Yıldırımtürk’ün sosyalizm mücadelesine duyduğu inancı hatırlatarak tamamladı.
Kars’tan THKO’ya, Niğde Cezaevi’nden TDKP’ye uzanan yaşam
1942 yılında Kars’ta doğan Yavuz Yıldırımtürk, gençlik yıllarında siyasi ve toplumsal sorunlarla ilgilenmeye başladı.
Kardeşi Mustafa Yıldırımtürk’ün anlatımına göre siyasi faaliyetlerinin ilk adımlarını Kars’ta arkadaşlarıyla birlikte gazete çıkararak attı.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görmeye başlaması, Yıldırımtürk’ün siyasi yaşamında yeni bir dönemin başlangıcı oldu.
1960’lı yıllarda Türkiye’de yükselen öğrenci hareketleri, üniversitelerdeki demokratik hak talepleri, işçi eylemleri ve antiemperyalist gösteriler, gençlik içerisindeki siyasi örgütlenmeleri güçlendirdi.
Yıldırımtürk, Türkiye İşçi Partisi ve devrimci gençlik hareketi içerisindeki çalışmaların ardından Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan, Cihan Alptekin ve Sinan Cemgil’in de yer aldığı devrimci çevrelerle birlikte hareket etti.
Bu dönemde Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu’nun kuruluş sürecinde sorumluluk üstlenen kadrolardan biri oldu.
12 Mart ve Niğde Cezaevi yılları
12 Mart 1971 askeri müdahalesinin ardından Türkiye’de devrimci örgütlere yönelik geniş çaplı operasyonlar gerçekleştirildi.
THKO’nun önde gelen isimlerinden Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan, 6 Mayıs 1972’de idam edildi. Sinan Cemgil ve arkadaşları Nurhak’ta, Cihan Alptekin ve arkadaşları ise Kızıldere’de yaşamını yitirdi.
Yıldırımtürk de 12 Mart döneminde tutuklanarak Niğde Cezaevi’ne konuldu.
THKO’nun önemli kadrolarını kaybetmesi, geride kalanlar açısından siyasi ve örgütsel bir yeniden değerlendirme sürecini başlattı.
Niğde Cezaevi, THKO kökenli bazı kadroların geçmiş mücadele deneyimlerini tartıştıkları, siyasi yenilginin nedenlerini değerlendirdikleri ve gelecekteki örgütlenmeye ilişkin görüşler geliştirdikleri yerlerden biri oldu.
Yıldırımtürk, Mustafa Yalçıner ve diğer mücadele arkadaşlarıyla birlikte bu süreçte yer aldı.
Bu tartışmalar, sonraki yıllarda THKO kökenli hareketin siyasi çizgisindeki değişimlerin ve TDKP’nin kuruluşuna uzanan sürecin tarihsel arka planını oluşturdu.
THKO’dan TDKP’ye siyasi ve teorik dönüşüm
1970’li yılların ikinci yarısında THKO kökenli kadroların bir bölümü, geçmiş dönemin mücadele anlayışını yeniden değerlendirerek işçi sınıfı içerisinde örgütlenmeyi ve Marksist-Leninist teorik çalışmaları ön plana çıkaran bir siyasi çizgi geliştirdi.
Bu süreçte Halkın Kurtuluşu gazetesi çevresindeki çalışmalar önemli bir yer tuttu.
Hareketin siyasi ve teorik tartışmaları, daha sonra Türkiye Devrimci Komünist Partisi’nin kuruluşuna uzandı.
Yıldırımtürk, TDKP’nin kuruluşunda rol üstlenen kadrolar arasında yer aldı.
Siyasi çalışmalarının yanında teorik üretime önem verdi. Halkın Kurtuluşu, Parti Bayrağı ve Özgürlük Dünyası gibi yayınlarda yazılar kaleme aldı.
Yıldırımtürk’ün mücadele arkadaşları tarafından “Teori” olarak anılması, siyasi sorunları incelemeye, araştırmaya ve teorik tartışmalara verdiği önemin bir yansımasıydı.
Köln ve Ankara’daki anma törenlerinde yapılan konuşmalarda da onun bu özelliği sık sık hatırlatıldı.
12 Eylül darbesi ve Almanya’daki 45 yıl
12 Eylül 1980 askeri darbesi, Türkiye’deki siyasi örgütlenmeler açısından yeni bir baskı döneminin başlangıcı oldu.
Siyasi partiler ve demokratik kitle örgütleri kapatıldı; çok sayıda kişi gözaltına alındı, tutuklandı veya yurt dışına çıkmak zorunda kaldı.
Yıldırımtürk, darbe sonrasında bir süre Türkiye’de gizli koşullarda siyasi faaliyet yürüttü. Daha sonra Almanya’ya giderek siyasi sığınma başvurusunda bulundu.
Yaklaşık 45 yıl boyunca Köln’de yaşadı.
Bu yıllarda Türkiye’deki siyasi gelişmelerle bağını sürdürürken Almanya’da yaşayan göçmen emekçilerin sorunlarıyla da ilgilendi.
DİDF çevresindeki çalışmalara katıldı. İşçilerin eşit hakları, ırkçılık ve yabancı düşmanlığına karşı mücadele, demokratik haklar ve uluslararası dayanışma başlıklarında yürütülen faaliyetlerde yer aldı.
Yıldırımtürk’ün Almanya yılları, Türkiye’de başlayan siyasi mücadelesinin farklı toplumsal koşullarda devam ettiği uzun bir dönem oldu.
Üç kardeşin ortak mücadele tarihi
Yavuz Yıldırımtürk’ün yaşam öyküsünün dikkat çekici yönlerinden biri, kardeşleri Mustafa ve Metin Yıldırımtürk ile paylaştığı siyasi geçmişti.
Üç kardeş de THKO saflarında yer aldı ve Türkiye’nin 1960’lı ve 1970’li yıllarındaki devrimci hareket içerisinde faaliyet yürüttü.
Mustafa Yıldırımtürk’ün Kor Yayınları tarafından yayımlanan İzler adlı kitabında, üç kardeşin siyasi mücadelesi, Deniz Gezmiş ve arkadaşlarıyla ilişkileri ve dönemin gelişmeleri ele alındı.
Köln’deki törende Mustafa Yıldırımtürk’ün ailesinin geçmişine ilişkin anlattıkları, üç kardeşin sosyalist mücadeleye katılmasının aile tarihinde nasıl bir dönüşüm oluşturduğunu da ortaya koydu.
Yavuz Yıldırımtürk’ün Ankara Karşıyaka Mezarlığı’nda, kardeşi Metin Yıldırımtürk ile Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’ın mezarlarının bulunduğu yerde toprağa verilmesi, bu ortak geçmişin yeniden hatırlanmasına vesile oldu.
“Teori” ve “İhtiyar”: Bir siyasi kuşağın hafızası
Yavuz Yıldırımtürk’ün siyasi çevresinde “Teori” ve “İhtiyar” lakaplarıyla anılması, mücadele arkadaşlarının onun kişiliğinde öne çıkardığı iki özelliği yansıtıyordu.
“Teori” lakabı, siyasi ve toplumsal gelişmeleri araştırmaya, olayların nedenlerini incelemeye ve teorik tartışmalar yürütmeye verdiği önemle ilişkilendiriliyordu.
“İhtiyar” ise farklı kuşaklardan mücadele arkadaşları arasında taşıdığı deneyim ve birikimi ifade eden bir hitap olarak kullanılıyordu.
Köln’de Mustafa Yalçıner’in, Ankara’da İrem Taçyıldız ve Cihan Metin Yıldırımtürk’ün konuşmaları, bu iki özelliğin Yıldırımtürk’ün hem siyasi hem de aile yaşamındaki karşılığını ortaya koydu.
Mücadele arkadaşlarının anlatımlarına göre Yıldırımtürk, görüşlerini savunurken tartışmaktan kaçınmayan, ancak farklı düşünceler karşısında ortak çalışma zeminini korumaya önem veren bir kişiliğe sahipti.
Yaşamının son döneminde de dünya ve Türkiye’deki gelişmeleri izlemeyi, değerlendirmeyi ve bunlar üzerine düşünmeyi sürdürdü.
Köln’den Karşıyaka’ya uzanan son yolculuk
15 Kasım’da Köln’de yaşamını yitiren Yavuz Yıldırımtürk için 19 Kasım’da düzenlenen anma töreni, Almanya’daki 45 yıllık yaşamının ve siyasi çalışmalarının son uğurlaması oldu.
21 Kasım’da Ankara Karşıyaka Mezarlığı’nda gerçekleştirilen tören ise 1968 kuşağından başlayarak THKO, TDKP ve Emek Partisi’ne uzanan mücadele geçmişinin farklı kuşaklarını bir araya getirdi.
Köln’de birlikte çalıştığı göçmen emekçiler ve mücadele arkadaşları, Ankara’da ise ailesi, THKO ve TDKP dönemlerinden yoldaşları, sendika ve demokratik kitle örgütlerinin temsilcileri ile genç sosyalistler Yıldırımtürk’ü uğurladı.
Kars’ta arkadaşlarıyla gazete çıkararak başlayan, İstanbul’da 1968 gençlik hareketiyle gelişen, Niğde Cezaevi’nde teorik tartışmalarla devam eden ve Almanya’da göçmen işçilerin mücadelesine uzanan siyasi yaşamı, törenlerde yapılan konuşmalarla yeniden anlatıldı.
Yavuz Yıldırımtürk, 84 yıllık yaşamının yaklaşık 45 yılını geçirdiği Almanya’dan, Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan ve kardeşi Metin Yıldırımtürk’ün mezarlarının bulunduğu Ankara Karşıyaka Mezarlığı’na uğurlandı.





