İnsanın kendi iç dünyasında verdiği görünmez mücadeleyi görünür kılmak için kaleme alınmıştır. Hayatınızdan bir iz, vicdanınızdan bir ses bulabilmesi umuduyla…
İnsan, duygularıyla var olur; ama çoğu zaman o duyguların yüküyle sınanır. Bu şiir, doğru ile yanlış arasında değil, insan olmanın kaçınılmaz çelişkileri arasında sıkışan bireyin iç sesidir.
Susmanın da konuşmanın da, kalmanın da gitmenin de bir bedeli olduğunu bilen insanın; kendi vicdanı, korkuları ve umutlarıyla yaptığı içsel muhasebenin şiirsel ifadesi.
Bu şiir, bir cevap verme çabasından çok bir sorgulama ihtiyacının ürünüdür. İnsan hayatı çoğu zaman net doğruların değil, çelişkilerin ve zor seçimlerin içinde şekillenir. Bazen susmak, bazen konuşmak; bazen duygulara teslim olmak, bazen onları bastırmak bir zorunluluk gibi hissedilir.
İnsan Duygularıyla Var Olur
Bazen sussan bir sorun,
susmasan ayrı bir sorun.
Sözün yükü omzuna biner,
sessizlik ise içini kemiren bir sorguya dönüşür.
Bazen sırtını dönsen bir sorun,
yüzünü dönsen ayrı bir sorun.
Gitmek bir kaçış gibi görünür,
kalmak ise hesap vermek zorunda olduğun bir aynadır.
Bazen kendinde olanı bırakıp
sel olup akmasına izin versen bir sorun,
akmasını engelleyip önüne set çeksen
ayrı bir sorun.
Çünkü insan,
ne tamamen özgür bırakabildiği duyguların
ne de sonsuza kadar bastırabildiği korkuların sahibidir.
Bazen sevgiyle,
sımsıcak duygularla sarılsan bir sorun,
sevgisizliğe kendini mahkûm edip
yabancılaşmanın maskesiyle yaşasan
ayrı bir sorun.
Çünkü insan,
başkasından uzaklaştıkça
kendi içinden de uzaklaşır.
Bazen insan olmanın tüm hassasiyetleriyle yaşamak
ve davranışlarını buna göre şekillendirmek bir sorun,
bazen duygulardan arınmış
mekanik bir düzene uyum sağlamaya çalışmak
ayrı bir sorun.
Bir yanın vicdan ister,
öteki yanın dayanıklı olmayı.
Ve tüm bunları yaşatan duygulardan arınsan bir sorun,
arınmasan ayrı bir sorun.
Çünkü insan,
duygularıyla var olur
ama bazen en çok onlardan yorulur.
Bu yüzden hayat,
tek bir doğruya sığınmak değil,
her seçimin bir bedeli olduğunu bilerek
yaşamayı göze almaktır.
Güven Boğa
